ไม่เคยรู้เลยครับว่า ทำไมคำว่า “เซ็ง” ต้องต่อด้วย “เป็ด”

แต่ถึงไม่รู้ก็เข้าใจในวันนี้

ก็เพราะเมื่อไม่กี่วันมานี้ได้ดูโฆษณาสินค้ากระดาษอันใหม่ ภายใต้ตราสินค้า “เป็ดกระดาษ”
ดูแล้วยังคิด อืม..เข้าใจเล่น เข้าใจเอาความจำของผู้บริโภคมาใช้..

เพราะเจ้าเป็ดกระดาษโดนเหยียบ ที่เป็นโฆษณาสินค้ากระดาษในโทรทัศน์
นี่ได้ใจเด็ก ๆ ไปมากโข ในความทรงจำ ความประทับใจ (เนื่องจากสงสารเป็ดถูกเหยียบ)
ซึ่งก็ถือเป็นการเปิดตัวสินค้าตัวใหม่ได้ดี …

แต่ดู ๆ ไปแล้วก็คิดด้วยว่า
คราวนี้โฆษณาทำไม่ค่อยเนียนเหมือนครั้งก่อน
แหมจะทำเป็นภาคสอง ออกสินค้าใหม่ทั้งที …

ซึ่งไอ้เจ้าความแปลกใจนี้ไปตรงกับ อีกหลายคนในบอร์ดเฉลิมไทย
เว็บ pantip.com ที่เกิดอาการเซ็งเป็ดเช่นเดียวกันเมื่อค้นพบความจริงว่า

เฮ้ย..ไอ้เป็ดที่โดนเหยียบตอนแรก มันเป็นเป็ดคนละตระกูลกับเป็ดกระดาษล่าสุดนี่หว่า!

ถึงว่า ทำไมไม่ค่อยเนียนแบบภาคแรก
ก็มันไม่ใช่ภาคต่อ ที่แท้ก็หนังคนละม้วน

Before Valentine ก่อนนักบุญจะตายวันนึง

แฮ่.. ชื่อเอนทรี ไม่เกี่ยวกับหนังที่กำลังฉายครับ
ตั้งไปงั้น (เรียกร้องความสนใจ – ซึ่งน่าจะพอได้บ้าง)

13 กุมภาพันธ์ วันนี้…เป็นวันศุกร์ที่ 13 ซะด้วย จะอาถรรพ์มั้ยเนี่ย

แต่อาถรรพ์แค่ไหน ก็คงไม่ค่อยมีใครสนใจเจสันแล้วล่ะ เพราะทุกคนกำลัง
เตรียมจะสดชื่นกับวันแห่งความรักที่จะมาถึง พรุ่งนี้

ก่อนจะถึงวาเลนไทน์พรุ่งนี้ 13 กุมภาพันธ์ของทุกปี วันนี้ เป็นวันนกเงือก

วันที่เราจะได้ระลึกถึง นกเงือกอันเป็นสัญลักษณ์ของผืนป่าอันอุดมสมบูรณ์
ระลึกถึงความสำคัญในการดูแลรักษาธรรมชาติ ที่ถูกมนุษย์เราเอาเปรียบมาตลอดเวลา

แถมนกเงือก ยังเป็นสัญลักษณ์แห่งความรักเดียวใจเดียวด้วยนะครับ เพราะนกเงือกจะรัก
และอยู่กับคู่ของมันจนวันตาย

เข้าใจกำหนดวันเหมือนกันนะครับ เพื่อเตือนเราให้เห็นถึงความรักที่น่าเอาเป็นแบบอย่าง
ก่อนถึงวันนักบุญ ที่ตายไปพร้อมกับตำนานมากมายในวันพรุ่งนี้

ผมอ่านตำนานวันวาเลนไทน์ หลาย ๆ ตำนานแล้วหลากหลายดีครับ
ไม่รู้ว่าอันไหนจริงกันแน่ แต่ช่างมันเถอะนะครับ
คิดว่า ไม่มีใครสนใจจะหาความจริงอะไรตรงนี้หรอก

ยังไงซะ วันวาเลนไทน์ กลายเป็นอะไรดี ๆ (ร้าย ๆ) ของชาวโลกไปแล้ว

เป็นวันที่บรรดาดอกกุหลาบทั้งหลาย ต่างพากันพูดว่า “ฉันมีคุณค่ามากกกว่าเดิม..ในวันนี้”
ฉันเนี่ย… แพงนะยะ (ไม่เกี่ยวกับฟลุค)

อืม…เข้าใจ ไม่ว่ากัน แพงกันปีละครั้ง เพื่อพิสูจน์ว่า ยังมีคน “ใจถึง”

มีบางคนกล่าวว่า วันนี้อาจเรียกได้ว่าเป็น “วันเสียตัวแห่งชาติ”
อืม อันนี้ก็น่าเป็นห่วงอยู่!

มีรายงานผลการวิจัยบอกมาถึงคำกล่าวที่ว่า “ความรักทำให้คนตาบอด”
นั้นเป็นเรื่องจริง ๆ ในแบบวิทยาศาสตร์

คณะนักวิจัย ประเทศอังกฤษเค้าได้เปิดเผยผลการวิจัยในเรื่องนี้ว่า
ผู้ที่กำลังตกอยู่ในความรัก วงจรประสาทที่เกี่ยวข้องกับการประเมินคุณค่าต่าง ๆ ของเขา
จะถูกสะกดให้หยุดนิ่งเอาไว้ เพราะเหตุผลนั่นแหละที่ทำให้ใครต่อใคร
ที่ตกอยู่ในห้วงแห่งความรักมองไม่เห็นข้อเสียหายหรือความบกพร่องในตัวของคน
ที่เรารักได้เลย…

(อันนี้ผมก็เชื่อเลยนะ เพราะได้ทดลองทำการวิจัยกับตัวเองมาแล้ว
ขนาดผ่านเวลานั้นมานานมากแล้ว ตาผมยังคงมองอะไรไม่เห็นเหมือนเดิมจนป่านนี้)

แต่อย่างไร ก็อย่าให้ไอ้เจ้าความร้อนแรงแห่งรัก แบบไม่ลืมหูลืมตา
สร้างโศกนาฏกรรมต่าง ๆ นานา ๆ แบบข่าวที่เราได้ยินได้ฟังกันแล้วสลดใจ
ให้เกิดขึ้นอีกเลยนะครับ

ให้มันคงคุณค่า ความดีงาม ของความรัก ด้วยเหตุ ด้วยผล ด้วยสติ
ทำทุกวันให้สดชื่นสวยงามด้วยความรัก แบบที่ดอกไม้มีคุณค่า ด้วยคุณค่าแบบธรรมชาติ

อย่าหลงลืมคุณค่าอันแท้จริง ของความรัก
โดยเฉพาะความรักแบบเมตตา ที่ผมว่ามันหายไปจากสังคมกันซะเยอะนะครับ

เราเต็มไปด้วยรักแบบวูบวาบ ฉันเป็นของเธอ เธอเป็นของฉัน ด้วยเกียรติแห่งสถาบัน ดังนั้น…มันต้องตาย
อะไรแบบนี้ จนบ้านเมืองเรากลายเป็นอย่างที่เห็น ๆ กันอยู่

อยากให้วาเลนไทน์ที่จะมาถึงเป็น “วันแห่งความรักด้วยสติ” นะครับ

พรุ่งนี้ ว่าจะซื้อดอกไม้ช่อละห้าแสน แจกสาว ๆ อยู่เหมือนกัน
ติดเสียแต่ว่ายังเก็บเงินได้ไม่ครบ ขาดอยู่อีก 2000
ก็เลยต้องรอเงินจากรัฐบาลก่อน ซึ่งกว่าจะได้ก็เลยวาเลนไทน์ไปซะแล้ว
เอาไว้ปีหน้าค่อยว่ากันใหม่นะจ๊ะ

From Your Valentine