
นานมาแล้ว ผมเคยอ่านบล็อกของคุณแม่ท่านหนึ่ง ซึ่งได้เขียนบรรยายความรัก ความผูกพัน
ที่ท่านมีต่อลูก มีประโยคหนึ่งในบล็อกนั้น ซึ่งผมประทับใจมาก ๆ ท่านเขียนไว้ว่า
ผมเลยขอยกประโยคนี้ มาฝากลูก ๆ ทุกคน
มาช่วยกันทำให้ทุก ๆ วันต่อจากนี้ เป็นวันแม่ ทุก ๆ วันเช่นกันนะครับ
ณ โอกาสนี้ ก็ขอนำเพลงที่ผมแต่งให้แม่ ตั้งแต่วันแม่ปีที่แล้ว มาให้ฟังกันอีกครั้ง
มอบให้เป็นของขวัญ…สำหรับคุณแม่ทุกคนบนโลกนี้นะครับ
ผมกำลังจะนำไปทำดนตรีใหม่อยู่ครับ ที่เอามาให้ฟังนี้เป็น demo ที่ร้องอัดไว้ตั้งแต่ปีที่แล้ว
ผ่านมาปีนึงแล้ว ยังไม่ได้ไปทำดนตรี+ร้องใหม่เลย ปีนี้จะทำตามที่เคยตั้งใจให้ได้..
ลองคลิกฟังดูนะครับ แล้วถ้าเวอร์ชั่นใหม่เสร็จเมื่อไหร่ จะนำมาให้ฟังกันอีกรอบครับ
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

คือ…ความรักที่แท้จริง
คือ…ทุก ๆ สิ่งแห่งชีวิตที่เกิดมา
คือ…ความหมาย มากมาย เลิศล้ำคุณค่า
คือ…ความรัก ความศรัทธา ความกรุณา
ไม่เคยเสื่อมคลาย
คือ…แม่ผู้คอยห่วงใย เลี้ยงลูกมาตั้งแต่เยาว์วัย
ด้วยแรงแห่งใจ รักและเมตตา
ให้ลูกเติบโต ได้เรียนได้รู้วิชา
ทุ่มเทชีวิต เวลา ถึงต้องเหนื่อยล้าไม่เคยพะวง
เมื่อวันที่ลูกผิดพลั้ง แม่พร้อมอภัย
เป็นกำลังใจให้ลูกมั่นคง
วันลูกปวดร้าว มีทุกข์ โศกเศร้าตรอมตรม
ใจแม่ ก็ร้าวระบม เจ็บช้ำตรมยิ่งกว่า
คือ…ความสำนึกในพระคุณ
ของแม่ผู้คอยการุณย์ ถึงตอบแทนคุณ….ชั่วชีวา
ไม่อาจเทียบได้…ความรักที่แม่ให้มา
ลูกขอน้อมนบเคารพบูชา
กราบกรานแทบเท้า….แม่จ๋า
คำร้อง-ทำนอง-ขับร้อง : ศุภชัย พยัคฆนิธิ
(เขียนเมื่อ 11 สิงหาคม 2551)
หลายปีที่ผ่านมานี้ ผมทำตัวเป็นลูกที่ไม่ค่อยจะน่ารักเท่าไหร่เลยครับ
อยากถือโอกาสดี ๆ นี้ กราบขอโทษแม่
เวลาผมแต่งเพลงอะไร และให้แม่ฟัง แม่จะบอกว่า แม่ชอบเสมอ..
ถึงแม้บางเพลงมันจะฟังแปลกๆ และอาจไม่ใช่แนวที่แม่จะชอบก็ตาม
ถึงจะมีเพลงเกี่ยวกับการเทอดทูนพระคุณของ “แม่” อยู่หลายเพลงแล้ว
แต่ผมว่า ยังมีจำนวนน้อยมาก ๆ ถ้าเทียบกับจำนวนเพลงที่มีผู้แต่งออกมาบนโลกใบนี้
ในฐานะที่เคยเป็นคนเขียนเพลงคนนึง ก็อยากมีงานเพื่อแม่เก็บไว้
เป็นอนุสรณ์ส่วนตัว และก็อยากถ่ายทอด ให้แก่คนอื่น ๆ ด้วยครับ
เพราะเราทุกคนต่างก็มีแม่
ผมตั้งใจจะให้เพลงนี้มีทำนองแบบลูกกรุงเก่า ๆ
ถ้าเอื้อนอีกนิดก็จะกลายเป็นเพลงลูกทุ่งไปได้เลยเหมือนกัน
โดยใช้ภาษาแบบเพลงไทยสมัยก่อน (แต่ไม่เก่ามาก)
เพราะตั้งใจจะมอบให้แม่ครับ หวังว่าแม่ฟังแล้วจะชอบ
เนื้อร้องจริง ๆ มาจากความรู้สึก และรวมไปถึงความประพฤติของผม
ที่มีเรื่องโน้นเรื่องนี้ให้แม่ต้องทุกข์ใจอยู่บ่อย ๆ
ผมเล่นกีตาร์ อัดเสียงโดยรู้สึกว่าไม่ค่อยมีแรงร้องเท่าไหร่
แถมยังติดกับดัก ทำนองเพลงของตัวเองในส่วนที่ลงต่ำ และขึ้นสูง
ก็เล่นแบบด้น ๆ ไป สด ๆ ซึ่งมีการผิดเพี้ยนไประหว่างทำนองและทางคอร์ด
พาให้ดำน้ำไปบ้าง แต่เอาไว้จะหาเวลาทำเป็นดนตรีที่สมบูรณ์ออกมาอีกที
แล้วยังไงจะเอามาให้ฟังอีกครั้งครับ

No related posts.


