ผู้เขียน : วินทร์ เลียววาริณ
เราจงลืมเรื่องศีลธรรมชั่วคราว วางเรื่องศาสนาลงก่อน อย่าเพิ่งสนใจเรื่องจริยธรรม!
เรามาทำ ‘ชั่ว’ กันเถอะ! ทั้งขโมย ปล้น ชกต่อย ตีรันฟันแทง รีดไถ คอร์รัปชั่น ทรยศ หักหลัง ฯลฯ เราจงทำให้ครบ!
ขโมย—ความขยันของคนรอบตัว! ลักความใฝ่ดีของคนอื่น ใครเขาขยันอย่างไรจึงประสบความสำเร็จ
เราก็จงขโมยสูตรความขยันมานะของเขามาทันใด
เป็นอันธพาล—ต่อนิสัยทิ้งขยะไม่เป็นที่เป็นทาง บ้านเมืองสกปรกทั้งทางกายและใจ เราจงพาลต่อนิสัยไม่ดีนี้กัน
หาเรื่อง—หนีอบายมุขต่างๆ ที่เกาะกุมจิตใจ หาเรื่องทำลายมันให้หมด ใครชวนเสพเหล้าจนเสียงาน
ก็หาเรื่องหนี เจอเพื่อนไม่ดี ก็หาเรื่องเผ่นไม่คบหาด้วย ใครชวนนินทาชาวบ้าน ก็หาเรื่องทำหูทวนลมเสีย
รีดไถ—ความคิดสร้างสรรค์และความคิดเชิงบวกออกจากหัว ไม่ต้องกลัวสมองช้ำ เพราะสมองคนเรายิ่งใช้ยิ่งแข็งแรง
สมองไม่ใช่ผ้า ยิ่งรีดยิ่งยับย่นฉลาดเฉลียว!
แอบดู—คนเก่งว่าทำเรื่องสร้างสรรค์เป็นประโยชน์ต่อส่วนรวมอย่างไร แล้วเรียนรู้และทำตาม
ถ้าใครอยากแอบดูเราทำเรื่องดี ก็ยอมให้เขาแอบดูก็แล้วกัน!
คบชู้—กับหนังสือดีๆ มีสาระ ศิลปะดีๆ ไม่ต้องกลัวใครว่าหลายใจ
เอาเปรียบคนอื่น—เรื่องเวลา ใครเขาตื่นเช้ามาทำงาน เราตื่นเช้ากว่า เขาทำงานมาก เราก็ทำงานมากด้วย
อาสาทำงานต่างๆ โดยไม่เกี่ยงงอน
ลอกเลียน—ความอดทน ใครอดทนอย่างไร เราเลียนแบบก๊อบปี้มาหมด ไม่ต้องเกรงใจ
เรียนรู้จนเข้าใจว่า ความอดทนเป็นรากเหง้าของความสำเร็จ
ละเมิดลิขสิทธิ์—การเป็นคนนิสัยดี เราต้องไม่ยอมให้ใครมีนิสัยดีคนเดียว เราต้องขอมีส่วนบ้าง
ละเมิดไปเลยไม่ต้องกลัวผิดกฎหมาย!
กอบโกย—อารมณ์ขันของคนรอบตัว กอบโกยมาเลย ไม่ต้องกลัวคนเขาหาว่าโลภ ยิ่งโกยมากยิ่งดี
ซื้อเสียง—หัวเราะ ได้ยินเสียงหัวเราะมีความสุขที่ไหน ให้ซื้อเสียงมาให้หมด ซื้อมาแล้วก็หว่านแจกคนอื่นด้วย
กินแรงคนอื่น—เรื่องงาน เห็นคนอื่นทำงานมาก เราขอแย่งมาทำมากหน่อย ต้องทำงานวันละ 7 ชั่วโมง
ก็เพิ่มเป็น 8 ชั่วโมง กินแรงแบบนี้ไม่ตายแน่นอน เพราะความสำเร็จมาจากการทำงานหนัก
แย่งชิง—การทำเรื่องดีๆ เห็นใครคิดจะสละที่นั่งบนรถเมล์ให้คนแก่กับเด็ก เราแย่งทำก่อน
เห็นคนไม่รู้เรื่องอะไร ก็แย่งไปสอนเขา
โกง—ธรรมะมามากๆ ใครมีธรรมะก็โกงเขามาเลย พระรูปไหนมีธรรมะแท้จริง ก็โกงมาเลย ไม่ต้องกลัวบาป!
ปล้น—สันดานไม่ดีออกจากตัวเอง เช่น ขี้อิจฉาริษยา เอาเปรียบชาวบ้าน เหล่านี้ปล้นมาให้หมด
ฆ่า—มิจฉาทิฐิและโมหะจริตทิ้ง อย่าเลี้ยงไว้ให้เปลืองพื้นที่จิต ฆ่าความเกลียดชังโดยไม่ต้องรอฤกษ์ยาม
ความเกลียดทำให้ใจร้อนรุ่ม ไม่มีความสุข ฆ่าให้หมด!
แทง—ความเกียจคร้านให้มิด อย่าให้มันรอด! ไม่ขี้เกียจเสียอย่าง ชีวิตย่อมมีแต่ขาขึ้น
ยิงทิ้ง—ความโกรธง่าย โกรธนาน ความโกรธเป็นบ่อเกิดของโรคหัวใจและโรคอื่นๆ สารพัด
ยิงมันทิ้งแล้วความร้อนรุ่มจะได้หายไป
ทรยศ—นิสัยไม่ตรงต่อเวลา เลิกกันทีกับการนัดเช้าไปบ่ายพร้อมคำแก้ตัวว่ารถติด สัญญากับตัวเองว่า ต่อไปนี้จะตรงเวลาไปจนวันตาย
หักหลัง—นิสัยเสีย สันดานไม่ดีทั้งหลายโดยไม่ต้องปรานีปราศรัย ชอบสบถก็เลิก ชอบด่าคนก็หยุด ชอบนินทาก็ละทิ้งเสีย
สังหาร—ความไม่รู้ให้สิ้นซาก เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ อัพเกรดตัวเองให้มีปัญญามากขึ้น ถ้าใครถามว่าเรียนไปทำไม
ก็สังหารความไม่รู้ของเขาเสียด้วย
ชกต่อย—สิ่งล่อตาล่อใจล่อวิญญาณให้มันเข็ดหลาบ โลกวัตถุนิยมทุกวันนี้มีสิ่งล่อตามาก
เจออะไรก็ชกให้หมอบไปเลย อย่าตกเป็นทาสของมัน
ลอบสังหาร—ความโลภ นี่เป็นสันดานที่แก้ยาก จึงต้องใช้วิธีลอบสังหาร ทำทีเผลอ
แอบฝึกความรู้จักพอเพียงไปเรื่อยๆ เมื่อจิตเข้มแข็งขึ้น ก็ฆ่ามันให้ตาย!
สาปแช่ง—ยาเสพติด ไม่เข้าใกล้มันเด็ดขาด ไม่เกี่ยวข้อง ไม่ยุ่งด้วย มองว่ามันเป็นเสนียดแห่งชีวิต สาปแช่งมัน!
ติดสินบน—ตัวเองในการกำจัดสันดานไม่ดีออกไป แต่ละครั้งที่ลดนิสัยไม่ดี
หรือหักห้ามใจในเรื่องไม่ดี ให้รางวัลตัวเองบ้าง
ตบตี—ความงมงายออกจากตัว ไม่เสียเวลาไปกับเรื่องไร้สาระที่ฉุดจิตวิญญาณลงต่ำ
เลิกเสียเวลาไปกับไสยศาสตร์ โหราศาสตร์ หรือวิธีรวยทางลัดทั้งหลาย
คอร์รัปชั่น—รอยยิ้ม เห็นองค์กรไหนผู้คนยิ้มมีความสุข ให้คอร์รัปชั่นรอยยิ้มมาให้เยอะๆ !
ทำ ‘ชั่ว’ ได้ทั้งหมดนี้ รับรองชั่วชีวิตนี้จะชัวร์ว่ารุ่งโรจน์แน่นอน!
วินทร์ เลียววาริณ